Skip to content

Wpływ nakazu mutacji na nowotwory mieloproliferacyjne

1 miesiąc ago

707 words

Raki powstają w wyniku nagromadzenia mutacji somatycznych, a ich właściwości odzwierciedlają sumę tych mutacji. Jednak niewiele wiadomo na temat wpływu kolejności, w której nabywane są mutacje. Metody
Ustaliliśmy porządek mutacji u pacjentów z nowotworami mieloproliferacyjnymi poprzez genotypowanie kolonii krwiotwórczych lub sekwencjonowanie nowej generacji. Wyizolowano komórki macierzyste i komórki progenitorowe w celu zbadania wpływu kolejności mutacji na dojrzałe i niedojrzałe komórki krwiotwórcze.
Wyniki
Na wiek, w którym u pacjenta wystąpił nowotwór mieloproliferacyjny, nabycie homozygotyczności JAK2 V617F i równowaga niedojrzałych przodków, wpływ miał porządek mutacji. W porównaniu z pacjentami, u których najpierw uzyskano mutację TET2 (zwani dalej pacjentami pierwszego TET2 ), pacjenci, u których wcześniej uzyskano mutację Janus kinazy 2 (JAK2) ( pierwsi pacjenci JAK2 ) mieli większą prawdopodobieństwo wystąpienia z czerwienicą prawdziwą niż z niezbędną nadpłytkowością, zwiększonym ryzykiem zakrzepicy i zwiększoną wrażliwością progenitorów zmutowanej sekwencji JAK2 na ruksolitynib in vitro. Kolejność mutacji wpłynęła na odpowiedź proliferacyjną na JAK2 V617F oraz na zdolność podwójnie zmutowanych komórek krwiotwórczych i komórek progenitorowych do generowania komórek tworzących kolonie. Ponadto, hematopoetyczny przedział komórek macierzystych i progenitorowych był zdominowany przez pojedynczo zmutowane komórki TET2 u pierwszych pacjentów TET2, ale przez podwójnie zmutowane komórki JAK2-TET2 u pacjentów z JAK2-pierwszymi. Wcześniejsza mutacja TET2 zmieniła transkrypcyjne konsekwencje JAK2 V617F w sposób swoisty dla komórki i zapobiegła JAK2 V617F z genów regulujących w górę związanych z proliferacją.
Wnioski
Kolejność, w której nabyto mutacje JAK2 i TET2, miała wpływ na cechy kliniczne, odpowiedź na celowaną terapię, biologię komórek macierzystych i progenitorowych oraz ewolucję klonalną u pacjentów z nowotworami mieloproliferacyjnymi. (Finansowane przez Leukemia and Lymphoma Research i inne.)
Wprowadzenie
Nowotwory ewoluują w wyniku stopniowego gromadzenia się zmian somatycznych, z konkurencją między subklonami i sekwencyjną ewolucją subklonową.1,2 Darwinowska selekcja wariantów subklonów skutkuje nabyciem cech biologicznych wymaganych do formowania się guza.3 Interakcja genetyczna ma kluczowe znaczenie dla tego procesu, ale nie jest jasne, jak zmutowane geny współdziałają, aby wygenerować fenotypowe cechy nowotworu, a wpływ, jeśli w ogóle, na kolejność, w której nabywane są mutacje, jest nieznany.4
Współpraca między różnymi zmianami genetycznymi została zaobserwowana w modelach transformacji komórek linii komórkowej5 oraz w modelach mysich kilku nowotworów. Ponadto, konsekwencje wczesnej zmiany patologicznej mogą wpływać na zakres kolejnych mutacji, które są w stanie zapewnić przewagę wzrostu; Ta koncepcja, zapożyczona z genetyki populacyjnej, określana jest jako buforowanie funkcjonalne lub kanalizacja genetyczna. Jednakże, kilka zmian może występować jako zdarzenia wczesne lub późne w tym samym typie nowotworu, 3,9 sugerując, że ostateczne właściwości złośliwe guz odzwierciedla sumę mutacji kierowcy, a nie kolejność, w jakiej powstały.
Nowotwory mieloproliferacyjne są przewlekłymi chorobami szpikowymi o kilku cechach podatności. Możliwe jest otrzymanie wzbogaconych frakcji komórek macierzystych i komórek progenitorowych z krwi obwodowej oraz wzrost populacji klonalnej zawierającej wystarczającą liczbę komórek do genotypowania i analizy fenotypowej.10 Umożliwia to bezpośrednie porównanie genetycznie odrębnych subklonów w obrębie pacjenta, kontrolując w ten sposób różnice pod względem wieku, płci, terapii, tła genetycznego i innych zmiennych zakłócających. Nowotwory mieloproliferacyjne również odzwierciedlają wczesny etap powstawania nowotworu, który jest niedostępny w większości nowotworów, a ich długoterminowy przebieg kliniczny pozwala na badania podłużne. Badaliśmy wpływ kolejności mutacji u pacjentów z nowotworami mieloproliferacyjnymi, które niosą mutacje w obu kinazach Janus 2 (JAK2) i TET2; mutacje w obu genach występują u około 10% pacjentów z nowotworami mieloproliferacyjnymi.
Metody
Pacjenci i próbki
Przebadaliśmy 246 pacjentów z mutacją JAK2 V617F pod kątem mutacji w TET2. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Diagnozy zostały wykonane zgodnie z wytycznymi Brytyjskiego Komitetu ds. Standardów Hematologii. (Szczegółowe informacje na temat zatwierdzenia etycznego i pobierania próbek znajdują się w Dodatkowym dodatku 1, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.)
Izolacja krwiotwórczych komórek macierzystych i komórek progenitorowych oraz testów klonalnych
Poszczególne kolonie krwiotwórcze hodowano z komórek jednojądrzastych krwi obwodowej, selekcjonowano i genotypowano za pomocą sekwencjonowania Sanger dla mutacji JAK2 i TET2.
[podobne: wyposażenie taktyczne, naklejka na legitymację, przeszczep chondrocytów ]

Powiązane tematy z artykułem: naklejka na legitymację przeszczep chondrocytów wyposażenie taktyczne