Skip to content

Wpływ nakazu mutacji na nowotwory mieloproliferacyjne AD 5

1 miesiąc ago

730 words

To pokazuje, że proliferacja hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych była zwiększona przez nabycie mutacji JAK2 na tle nie-mutanta TET2 (tj., Pacjenci, którzy jako pierwsi JAK2), ale nie na tle mutanta TET2 (tj., Pacjenci, którzy najpierw TET2). Następnie oceniliśmy liczbę progenitorów wytworzonych w 10-dniowych hodowlach z użyciem drugorzędowych testów kolonii (Figura 3B). JAK2 V617F zmniejszało tworzenie progenitorów, gdy zostało nabyte po mutacji TET2 (P = 0,002), ale mutacje TET2 zwiększały ekspansję progenitorową, gdy zostały nabyte po JAK2 V617F (P = 0,01). Ekspansja progenitorowa poszczególnych podwójnie zmutowanych hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych była zatem całkowicie odmienna u pacjentów z TET2 i pacjentów z pierwszą JAK2. Wpływ nakazu mutacji na skład klonów krwinek hematopoetycznych w komórkach macierzystych i komórek progenitorowych
Następnie genotypowaliśmy klony pochodzące z pojedynczych hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych i odkryliśmy, że przedział hematopoetyczno-macierzystych i progenitorowych komórek był zdominowany przez pojedyncze zmutowane komórki u pacjentów z TET2-pierwszymi, ale przez podwójnie zmutowane komórki u pacjentów z JAK2-pierwszymi ( Figura 3C). Wyniki te mogą odzwierciedlać dłuższą przerwę między nabyciem obu mutacji u pacjentów z TET2. Jednak u pacjentów z TET2, pierwsza mutacja JAK2 V617F była wykrywalna w najwcześniejszej dostępnej próbce DNA (średnia z 5 lat przed testem na obecność krwiotwórczych komórek macierzystych i komórek progenitorowych). To pokazuje, że klon podwójnie zmutowany miał co najmniej taką ilość czasu na rozszerzenie. Ponadto, pojedyncze podwójnie zmutowane hematopoetyczne komórki macierzyste i progenitorowe uzyskane od pacjentów, u których początkowo występowała JAK2, wytworzyły więcej progenitorów in vitro niż hematopoetyczne komórki macierzyste i progenitorowe uzyskane od pacjentów z TET2-pierwszymi (figura 3B); to sugeruje zwiększoną wewnętrzną zdolność do ekspansji na poziomie komórek macierzystych i progenitorowych. Dlatego też preferujemy interpretację, że nabycie mutacji TET2 zwiększa przydatność pojedynczych zmutowanych hematopoetycznych komórek macierzystych JAK2, podczas gdy nabycie mutacji JAK2 nie zwiększa sprawności pojedynczych zmutowanych hematopoetycznych komórek macierzystych TET2.
Genotypowanie przedziału jednostek tworzących pęknięcie erytroidalne od tych samych pacjentów ujawniło, że u pacjentów w pierwszej kolejności JAK2 częstości pojedynczych mutantów i podwójnie zmutowanych kolonii w tym przedziale przypominały częstotliwości obserwowane w komórkach hematopoetyczno-macierzystych i progenitorowych. przedział (rysunek 3D i 3C). Jednak u pacjentów z TET2, podwójnie zmutowane kolonie erytroidalne były bardziej rozpowszechnione niż kolonie pojedynczej mutacji TET2 (P = 0,003 w teście t), co kontrastuje z rozkładem genotypu w hematopoetycznych komórkach macierzystych i progenitorowych. Klonalną architekturę oczyszczonych frakcji progenitorowych badano u czterech pacjentów (ryc. S4B w Suplemencie Dodatkowym 1). U pacjentów z pierwotną postacią JAK2 zachowano te same rozkłady genotypów w hierarchii krwiotwórczej, podczas gdy u pacjentów z TET2 pierwsze odsetki komórek podwójnie zmutowanych wzrosły w megakariocytach i komórkach progenitorowych erytrocytów oraz w jednostkach erytroidalnych tworzących pęknięcie w porównaniu z wcześniejszymi progenitorami. Wyniki te wskazują, że u pacjentów z TET2 po raz pierwszy nabywanie JAK2 V617F, chociaż nie jest związane z ekspansją hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych, powoduje ekspansję zaangażowanych progesteronów erytrocytów.
Nasze wyniki sugerują, że u pacjentów z TET2, pierwsze zmutowane hematopoetyczne komórki macierzyste i progenitorowe TET2 ekspandują, ale nie powodują nadmiaru zróżnicowanych komórek megakariocytarnych i erytroidalnych, aż do późniejszego nabycia mutacji JAK2. Dla kontrastu, u pacjentów z JAK2, pojedyncze zmutowane hematopoetyczne komórki macierzyste i progenitorowe nie rozszerzają się aż do momentu nabycia mutacji TET2, ale są zdolne do generowania zwiększonej liczby komórek megakariocytarnych i erytroidalnych.
Wcześniejsza mutacja TET2 i zmieniona odpowiedź transkrypcyjna na JAK2 V617F
Aby zbadać mechanizmy molekularne leżące u podstaw różnic biologicznych związanych z różnymi porządkami mutacji, przeprowadziliśmy profilowanie transkrypcyjne na pojedynczych nieutrwalych, pojedynczych mutantów i podwójnie zmutowanych koloniach erytroidalnych w próbkach otrzymanych od siedmiu pacjentów (czterech pacjentów z pierwszą TET2 i trzech JAK2-pierwszej pacjenci). Zbierano ponad 500 kolonii i łączono je zgodnie z genotypem JAK2 lub TET2, z co najmniej 10 koloniami każdego genotypu w każdej próbce. Strategia ta pozwala na bezpośrednie porównanie genetycznie różnych komórek w obrębie pacjenta, kontrolując w ten sposób różnice w wieku, płci, leczeniu, podłożu genetycznym i innych zmiennych zakłócających.
Mutacja JAK2 lub TET2 była związana ze zmienionymi wzorami ekspresji genów, które były uderzająco zależne od wcześniejszego genotypu (ryc.
[patrz też: naklejka na legitymację, kabiny toaletowe, gabinet psychologiczny ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet psychologiczny kabiny toaletowe naklejka na legitymację