Skip to content

Terapia letrozolem sama lub w sekwencji z tamoksyfenem u kobiet z rakiem piersi ad

1 miesiąc ago

491 words

Początkowe wyniki badania BIG 1-98 wykazały, że inhibitor aromatazy podawany sam, w porównaniu z tamoksyfenem podawanym samodzielnie, zmniejsza ryzyko nawrotu choroby, szczególnie w odległych miejscach.2 W niniejszym raporcie przedstawiamy wyniki porównania każde kolejne leczenie monoterapią letrozolem. Przedstawiono również aktualizowaną przez protokół zaktualizowaną analizę porównania pomiędzy 5-letnią monoterapią z tamoksyfenem a 5-letnią monoterapią letrozolem. Metody
Projekt badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Projekt badania. Podane liczby dotyczą populacji, która ma zamiar leczyć, co wyklucza 18 zapisanych kobiet, które nie otrzymały leczenia i które wycofały zgodę na wykorzystanie swoich danych (47 innych kobiet, które odmówiły badania, nie wycofało zgody na stosowanie ich dane i są uwzględnione). Analizy sekwencyjno-terapeutyczne obejmują 6182 kobiet losowo przydzielonych do jednej z czterech grup leczenia (tylko opcja z randomizacją dla czterech grup). Zaktualizowane analizy monoterapii obejmują 4922 kobiety losowo przydzielone do monoterapii letrozolem lub monoterapii tamoksyfenem jako część opcji randomizacji dla dwóch grup lub czterech grup.
Projekt badania został opisany wcześniej.2,3,19 Pokrótce, badanie BIG 1-98 jest randomizowanym, etapem 3, podwójnie zaślepionym badaniem z udziałem kobiet po menopauzie z dodatnim receptorem estrogenu lub dodatnim receptorem progesteronu we wczesnym stadium raka piersi. . Początkowo, od marca 1998 r. Do marca 2000 r., Kobiety były losowo przydzielane do otrzymywania tylko letrozolu (Femara, Novartis), 2,5 mg dziennie lub tylko tamoksyfenu, 20 mg na dobę, przez 5 lat; jednak od kwietnia 1999 r. do maja 2003 r. kobiety były losowo przydzielane do jednej z czterech terapii: tylko tamoksyfen przez 5 lat, tylko letrozol przez 5 lat, letrozol przez 2 lata, następnie tamoksyfen przez 3 lata lub tamoksyfen przez 2 lata, a następnie letrozole przez 3 lata (ryc. 1).
Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie wolne od choroby, zdefiniowane jako czas od randomizacji do pierwszego z następujących zdarzeń (zwanych dalej wydarzeniami z punktu pierwotnego): nawrót choroby w miejscu lokalnym, regionalnym lub odległym; nowy inwazyjny rak w przeciwległej piersi; dowolny drugi (nonbreast) rak; lub śmierć bez wcześniejszego zdarzenia związanego z rakiem. Inne punkty końcowe obejmowały czas do wystąpienia nawrotu raka piersi (w tym inwazyjnego przeciwstronnego raka piersi, ale nie biorąc pod uwagę drugiego nowotworu złośliwego i z cenzurą zgonów, które nie były związane z poprzednim epizodem raka); czas do odległej nawrotu, określony jako czas od randomizacji do nawrotu raka piersi w odległym miejscu; i całkowite przeżycie.
Wyniki 2005, 2, które wykazały wyższość letrozolu nad tamoksyfenem, doprowadziły do zalecenia komitetu monitorującego dane i bezpieczeństwa Międzynarodowej Grupy Badawczej ds. Raka Piersi (IBCSG) oraz decyzji komitetu sterującego BIG 1-98, aby poinformować kobiety w grupie leczenia monoterapią tamoksyfenem, co pozwala na podejmowanie świadomych decyzji dotyczących ich przyszłej opieki. Nowelizacja protokołu w kwietniu 2005 r. Pozwoliła na wprowadzenie letrozolu do dowolnego pacjenta przypisanego do monoterapii tamoksyfenem, który był wolny od choroby, przyjmował tamoksyfen i chciał przejść do letrozolu (selektywny crossover)
[podobne: przewlekły zanikowy nieżyt nosa, punkty refleksyjne na stopach, terapia uzależnień warszawa wola ]

Powiązane tematy z artykułem: przewlekły zanikowy nieżyt nosa punkty refleksyjne na stopach terapia uzależnień warszawa wola