Skip to content

Terapia letrozolem sama lub w sekwencji z tamoksyfenem u kobiet z rakiem piersi ad 9

3 tygodnie ago

470 words

Podobny wzorzec zaobserwowano w bieżącej analizie kohorty terapii sekwencyjnej. Wystąpił nieistotny wzrost ryzyka wczesnego nawrotu choroby u kobiet z chorobą węzłową, którym przypisano tamoksyfen, a następnie letrozol (Ryc. 3C). Ponieważ interakcje między grupą leczoną a stanem węzłowym nie były znaczące, należy zachować ostrożność przy interpretacji tych analiz podgrup.24 Obecna analiza pokazuje, że leczenie letrozolem przez 2 lata, a następnie tamoksyfenem dało wyniki podobne do obserwowanych podczas monoterapii letrozolem. Jest możliwe, że część tego efektu jest korzyścią płynącą z początkowego leczenia letrozolem, podobnego do obserwowanego po zaprzestaniu stosowania anastrozolu w badaniu ATAC. 4 Kontynuacja badania BIG 1-98; dostępne obecnie dane uzupełniające (mediana, 6 lat) wskazują, że po 2 latach terapii adiuwantowej letrozolem dopuszczalne byłoby przejście na tamoksyfen w celu zakończenia 5-letniej terapii, jeśli z jakiegokolwiek powodu konieczne jest przerwanie leczenia letrozolem. .
Poprzednie analizy badania BIG 1-98 pokazały, że w porównaniu z samym tamoksyfenem, monoterapia letrozolem znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby, szczególnie w odległych miejscach.2.3 Zaktualizowana analiza monoterapii ma na celu potwierdzenie tych obserwacje i pokazuje nieistotną różnicę między monoterapią letrozolem a monoterapią tamoksyfenem w odniesieniu do całkowitego przeżycia (p = 0,08). Nasze przekonanie, że wynik ten nie docenia korzyści w postaci przeżycia, która zostałaby osiągnięta, gdyby nie było przejścia na letrozol, opiera się na dowodach z niezależnych badań, które wykazały korzyści w zakresie przeżycia z przejścia na inhibitor aromatazy po początkowym leczeniu tamoksyfenem. ocenzurowana analiza całkowitego przeżycia, która sugeruje jeszcze większą przewagę letrozolu nad tamoksyfenem niż obserwowana w analizie zamiaru leczenia (ryc. 4), może być zawyżona, szczególnie, że kobiety z nawracającą chorobą nie były kandydatami do krzyżowania się ( patrz Rozdział 5 w Dodatku Uzupełniającym). Jest więc prawdopodobne, że najlepsze oszacowanie korzyści przeżycia z letrozolem, jeśli nie było selektywnego przejścia, leży gdzieś pomiędzy tymi dwoma skrajnościami.
Po 5 latach adiuwantowej terapii endokrynologicznej, nawroty nadal występują u kobiet z wczesnym rakiem piersi reagującym na hormony. W innych badaniach wykazano wartość przedłużonej terapii inhibitorem aromatazy po 5 latach leczenia adiuwantowego tamoksyfenem.25,26 Trwające badanie przedłużenia letrozolu (SOLE, NCT00553410) 27 bada bardziej szczegółowo tę koncepcję i dodaje ocenę przerywany letrozol w postaci rozszerzonej terapii adiuwantowej.28,29
Profil zdarzeń niepożądanych i liczba zgonów bez wcześniejszego zdarzenia nowotworowego w monoterapii i grupach terapii sekwencyjnej są uspokajające. W żadnej grupie nie wystąpiły nieoczekiwane, zagrażające życiu zdarzenia niepożądane. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności dodają informacji, które potwierdzają zastosowanie uzupełniającego leczenia endokrynologicznego letrozolem u kobiet po menopauzie z wczesnym rakiem piersi reagującym na hormony i zapewniają dodatkowe opcje leczenia dla takich kobiet.
[patrz też: psychologia pracy, rezonans magnetyczny, psychiatra poznan ]

Powiązane tematy z artykułem: psychiatra poznan psychologia pracy rezonans magnetyczny