Skip to content

Adjuwantowe tłumienie jajników w premenopauzalnym raku piersi AD 3

1 miesiąc ago

670 words

W wcześniej określonych analizach wtórnych badano heterogeniczność efektu leczenia według podgrupy za pomocą testów interakcji między kuratariami i oszacowano skorygowany współczynnik ryzyka dla efektu leczenia. Wyniki
Badana populacja
Rysunek 1. Rysunek 1. Populacje do randomizacji i analizy pierwotnej. Diagram przepływu przedstawia populację, która ma leczyć 2033 pacjentów włączonych do pierwotnej analizy (zacienionej) tamoksyfenu i supresji jajników, w porównaniu z samym tamoksyfenem i analogicznej populacji pacjentów wyznaczonych do otrzymywania eksemestanu plus supresja jajników. Dodatkowe szczegóły przedstawiono na Rys. S1 w Dodatku Uzupełniającym.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów w analizie podstawowej, ogólnie i zgodnie z kohortą chemioterapii. Od grudnia 2003 r. Do stycznia 2011 r. Losowo przydzielono 1021 kobiet przed menopauzą do tamoksyfenu, 1024 do tamoksyfenu plus hamowanie jajników, a 1021 do egzemestanu plus supresja jajników. Po wykluczeniu 2033 kobiety włączono do populacji, która miała zamiar leczyć, do pierwotnej analizy porównującej tamoksyfen z supresją jajników z samym tamoksyfenem (Figura i Fig. S1 w dodatkowym dodatku). Mediana wieku pacjentów wynosiła 43 lata (Tabela 1). W sumie 46,7% pacjentów nie otrzymywało wcześniej chemioterapii, a 53,3% otrzymywało chemioterapię przed randomizacją i pozostało przed menopauzą. Choroba Node-dodatnia występowała u 34,9% pacjentów.
Skuteczność
Rycina 2. Rycina 2. Analiza pierwotna Porównanie tamoksyfenu z supresją jajników (OS) za pomocą samego Tamoksyfenu. Panel A pokazuje szacunki Kaplana-Meiera dotyczące przeżycia wolnego od choroby, a panel B pokazuje wyniki modeli proporcjonalnego hazardu Coxa dla porównania przeżycia wolnego od choroby, wolności od nawrotu raka piersi, wolności od nawrotu raka piersi w odległe miejsce i całkowity czas przeżycia, zgodnie z grupą leczenia, wśród wszystkich pacjentów i według kohorty chemioterapii. Stałe pionowe linie o wartości 0,83, 0,81, 0,88 i 0,74 wskazują, odpowiednio, ogólne oszacowania współczynnika hazardu dla czterech punktów końcowych. W analizie przeżycia wolnego od choroby współczynnik ryzyka dotyczy nawrotu raka piersi, drugiego inwazyjnego raka lub śmierci. W analizach dotyczących wolności od raka piersi i braku nawrotu raka piersi w odległym miejscu, współczynniki ryzyka odnoszą się do nawrotów. W ogólnej analizie przeżycia współczynnik ryzyka odnosi się do śmierci. Wartość P dla porównania wśród wszystkich pacjentów uzyskano za pomocą stratyfikowanego testu log-rank; wartość P dla oceny heterogeniczności efektu leczenia według kohorty chemioterapii obliczono za pomocą testu leczenia przez kohortową interakcję chemioterapeutyczną z stratyfikowanego modelu proporcjonalnych hazardów Coxa. Oś x jest skalowana zgodnie z logarytmem naturalnym współczynnika hazardu. Rozmiar kwadratów jest odwrotnie proporcjonalny do błędu standardowego współczynnika ryzyka. Mediana okresu obserwacji wynosiła 67 miesięcy.
Po medianie obserwacji trwającej 67 miesięcy 299 pacjentów (14,7%) miało nawrót choroby lub drugiego inwazyjnego raka lub zmarło. Wskaźnik przeżycia wolnego od choroby w wieku 5 lat wyniósł 86,6% (95% przedział ufności [CI], 84,2-88,7) wśród pacjentów przypisanych do przyjmowania tamoksyfenu i supresji jajników, w porównaniu z 84,7% (95% CI, 82,2 do 86,9) wśród osób przypisanych samemu tamoksyfenowi (współczynnik ryzyka nawrotu, drugi rak inwazyjny lub zgon, 0,83; 95% CI, 0,66 do 1,04; P = 0,10) (Figura 2A). Łącznie 58,2% pierwszych zdarzeń dotyczyło odległych miejsc, a 12,0% było drugimi (nierodzimymi) chorobami złośliwymi (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Planowane analizy podgrup nie wykazały heterogeniczności efektu leczenia w większości podgrup (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Wydaje się jednak, że podgrupa pacjentów z guzami 2 receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu miała większe korzyści z tamoksyfenu i supresji jajników niż z samym tamoksyfenem. W wielowymiarowym modelu proporcjonalnego hazardu Coxa, z korektą dla zmiennych towarzyszących, tamoksyfen i supresja jajników znacznie zmniejszyły ryzyko nawrotu, drugiego inwazyjnego raka lub śmierci, w porównaniu z samym tamoksyfenem (współczynnik ryzyka, 0,78; 95% CI, 0,62 do 0,98; P = 0,03) (tabela S4 w dodatkowym dodatku).
Ryc. 3. Ryc. 3. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące prawdopodobieństwa nawrotu raka piersi i wolnego od nawrotu raka piersi w odległym miejscu po medianie obserwacji trwającej 67 miesięcy, zgodnie z przypisaniem do leczenia. Szacunki dla pierwotnej populacji analitycznej i grupy supresji eksemestanowo-jajnikowej podsumowano dla wszystkich pacjentów (panele A i B) i zgodnie z kohortą chemioterapii (panele C do F)
[podobne: Kabiny Sanitarne, psychiatra poznan, psychiatra poznań ]

Powiązane tematy z artykułem: Kabiny Sanitarne psychiatra poznan