Skip to content

5-letnie przeżycie pacjentów z AIDS, którzy otrzymali terapię antyretrowirusową na Haiti

3 tygodnie ago

220 words

Zgłaszamy 5-letnie wyniki 910 osób dorosłych z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV), które kolejno rozpoczęły terapię przeciwretrowirusową zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w latach 2003-2004. Wszyscy pacjenci byli obserwowani w Grupie Ha.tien d Etude klinika Du Sarcome de Kaposi et des Infections Opportunistes (GHESKIO) w Port au Prince, Haiti, do maja 2009 r.1,30 Leczenie skojarzone z zydowudyną, lamiwudyną i efawirenzem rozpoczęło się u 428 pacjentów (47%); leczenie zydowudyną, lamiwudyną i newirapiną u 381 pacjentów (42%); i inne schematy u 101 pacjentów (11%). Liczbę CD4 mierzono co 6 miesięcy, a poziomy RNA HIV typu (HIV-1) mierzono, gdy pacjenci spełniali kryteria kliniczne WHO lub kryteria CD4 dla niepowodzenia terapii przeciwretrowirusowej. Badanie zostało zatwierdzone przez komisję ds. Przeglądu instytucjonalnego w centrach GHESKIO na Haiti i na Cornell University w Nowym Jorku.
Rycina 1. Rycina 1. Estymaty przeżywalności Kaplan-Meier po rozpoczęciu terapii przeciwretrowirusowej u 910 dorosłych z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności na Haiti. Z 910 pacjentów utracono 70 (8%) pacjentów, a 208 (23%) zmarło. W przypadku 738 pacjentów, którzy otrzymywali leczenie w ciągu 6 miesięcy, 587 (80%) miało poziom przylegania wynoszący 90% lub więcej. Według analizy Kaplana-Meiera 79% z 910 pacjentów nadal żyło po 60 miesiącach (ryc. 1). Wskaźnik zgonów w pierwszych 6 miesiącach (25 zgonów na 100 osobolat) był siedmiokrotnie wyższy niż po 6 miesiącach (3,3 zgonów na 100 osobolat) (P <0,001). Zgony w ciągu pierwszych 6 miesięcy wiązały się z chorobą związaną z AIDS, masą w najniższym kwartylu i liczbą komórek CD4 poniżej 50 komórek na mililitr (p <0,001 dla wszystkich porównań). Zgony po 6 miesiącach były związane ze współczynnikiem przylegania mniejszym niż 90% (P <0,001), wiekiem powyżej 50 lat (P = 0,009) i rozpoznaniem gruźlicy podczas pierwszych 6 miesięcy terapii przeciwretrowirusowej (P = 0,02).
Spośród 910 pacjentów 121 (13%) miało działanie toksyczne związane z lekiem, które spowodowało zmianę w terapii pierwszego rzutu: niedokrwistość związana z zydowudyną u 51 pacjentów, objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z efawirenzem u 25 pacjentów, ginekomastia u 20 mężczyzn otrzymujących efawirenz, wysypka związana z newirapiną u 15 kobiet i inne działania u 10 pacjentów. W sumie 263 pacjentów (29%) spełniło kryteria kliniczne WHO lub kryteria CD4 w przypadku niepowodzenia leczenia. Spośród 211 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące poziomów RNA HIV-1, 113 (54%) miało poziom RNA HIV-1 w osoczu ponad 50 kopii na mililitr. Dodatnia wartość predykcyjna kryteriów klinicznych (objawy związane z HIV III stopnia wg WHO) dla wykrywalnego RNA HIV-1 wynosiła tylko 48%. Dodatnia wartość predykcyjna kryteriów CD4 wynosiła 77%. Genotypowanie odwrotnej transkryptazy HIV-1 przeprowadzono dla 91 pacjentów, u których poziom RNA HIV-1 w osoczu był wyższy niż 1000 kopii na mililitr w momencie niepowodzenia leczenia, zgodnie z kryteriami WHO (patrz tabela w dodatkowym dodatku, dostępna z pełny tekst niniejszego listu).
Przeanalizowaliśmy także poziom RNA wirusa HIV-1 w osoczu pobranym od 405 osobników kontrolnych z tej samej kohorty, którzy nie spełnili kryteriów WHO w przypadku niepowodzenia leczenia Wybrano dwóch osobników kontrolnych dla każdego pacjenta z niepowodzeniem leczenia przy użyciu próbkowania gęstości zapłodnienia, z dopasowaniem do wieku, płci i długości okresu obserwacji. Spośród 405 osobników kontrolnych, 63 (16%) miało poziom RNA HIV-1 w osoczu ponad 50 kopii na mililitr. Czułość kryteriów klinicznych WHO i CD4 w przewidywaniu niepowodzenia wirusologicznego wynosiła 113 na 176 pacjentów (64%), a swoistość wyniosła 342 na 440 (78%).
Raport ten dokumentuje długoterminową stabilność programów terapii antyretrowirusowej w krajach ubogich w zasoby, z doskonałym wskaźnikiem zatrzymania i przestrzegania zaleceń oraz stopą przeżycia wynoszącą 75% w ciągu 5 lat. Kryteria WHO dotyczące niepowodzenia leczenia nie są wrażliwe ani specyficzne. Oczekiwanie na spełnienie tych kryteriów może opóźnić rozpoznanie niepowodzenia wirusologicznego i spowodować nagromadzenie mutacji oporności na HIV-1.
Paul Leger, MD
Macarthur Charles, MD, Ph.D.
Patrice Severe, MD
Cynthia Riviere, MD
Jean William Pape, MD
Groupe Ha.tien d Etude du Sarcome de Kaposi i des Infections Opportunistes (GHESKIO), Port au Prince, Haiti
Daniel W. Fitzgerald, MD
Weill Cornell Medical College, Nowy Jork, NY
Wspierane częściowo przez dotację (AI58257) od National Institute of Allergy and Infectious Diseases; granty (TW006896, TW006901 i TW00018) z Centrum Międzynarodowego Fogarty; oraz dotacje ze Światowego Funduszu na walkę z AIDS, Gruźlicą i Malarią oraz Plan awaryjny prezydenta na rzecz pomocy w walce z AIDS (PEPFAR).
2 Referencje1. Poważne P, Leger P, Charles M i in. Terapia antyretrowirusowa u tysiąca pacjentów z AIDS na Haiti. N Engl J Med 2005; 353: 2325-2334
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Zwiększenie dawki terapii przeciwretrowirusowej w warunkach ograniczonego dostępu do zasobów: wytyczne leczenia dla zdrowia publicznego: przegląd z 2003 r. Genewa: Światowa Organizacja Zdrowia, 2004.

Materiał uzupełniający
(21)
[hasła pokrewne: Psycholog Wrocław, psychiatra poznan, młyny kulowe ]

Powiązane tematy z artykułem: młyny kulowe psychiatra poznan Psycholog Wrocław